دستها در دومین شب از لیله القدر، شب نزول قرآن، شب بیستویکم ماه مبارک رمضان بهسمت آسمان بالا گرفته شد، دستهای خالی و مملو از گناهی که به سمت معبود دراز شده تا به امید بخشش با دستی پر و روحی سبک از این مهمترین شب سال خارج شود.
لیله القدری که باارزش و پرفضیلت نزد مسلمانان و شب نزول قرآن و شب مقدرشدن امور انسانها است و شب نزول رحمت الهی و آمرزش گناهان بوده و در این شبها، فرشتگان بر زمین فرود میآیند.
شبی که طبق روایات، عبادت در آن شب، بالغ بر هشتاد سال ارزش دارد و قابل قیاس با سایر شبها نیست.
دلهایی که در این روز و شب میلرزد و چون گدایی به درگاه حق گردن کج کرده تا یک سال آذوقه خود را از حضرت دوست بگیرند؛ قدر به معنی با ارزش و پرقیمت؛ کسی که این شب را احیاء بدارد، صاحب قدر و مقام و منزلت میشود.
مازندرانیهای علویتبار که در مکان و امامزادهای حضور یافتند تا با انجام اعمال شب قدر و خواندن دعای جوشن کبیر، زیارت عاشورا و قرآن به سر در این شبهایی که آسمان دیارشان در حال گریستن است در این روزها و شبها به شبزندهداری بپردازند و در شهادت اولین امامشان به سوگواری و عزاداری بپردازند.
ثبت دیدگاه